مگسی را کشتم

نه به این جرم که حیوان پلیدیست، بد، است
و نه چون نسبت سودش به ضرر یک به صد است
طفل معصوم به دور سر من میچرخید
به خیالش قندم
یا که چون اغذیه ی مشهورش، تا به آن حد، گَندَم
ای دو صد نور به قبرش بارد
مگس خوبی بود
من به این جرم که از یاد تو بیرونم کرد
مگسی را کشتم

 زنده یاد حسین پناهی

منبع : http://danayanrooz.loxblog.ir

رهبر معظم انقلاب از پشت صحنه فیلم 'محمد (ص)' بازدید کردند

مقام معظم رهبری روز صبح چهارشنبه 17 آبان ماه برای بازدید از صحنه هایی از این فیلم به لوکیشن "محمد (ص)" حوالی تهران رفتند. این اولین دیدار ایشان از مراحل تولید یک پروژه سینمایی محسوب می شود.

گروه فیلمبرداری این پروژه هم اکنون در اطراف تهران مشغول گرفتن سکانس هایی از این کار هستند که البته روزهای پایانی کار در ایران است.

مهدی پاکدل در نقش ابوطالب، علیرضا شجاع‌نوری در نقش عبدالمطلب، محسن تنابنده در نقش ساموئل، داریوش فرهنگ در نفش ابوسفیان، مینا ساداتی در نقش آمنه، ساره بیات در نقش حلیمه و پانته‌آ مهدی‌نیا در نقش فاطمه بنت‌اسد از بازیگران این فیلم هستند.

تازه‌ترین ساخته مجید مجیدی روایت زندگی خاتم انبیا(ص) در مقطع پیش از تولد تا 12 سالگی ایشان است. این فیلم در موسسه سینمایی نورتابان تولید می‌شود و مدیریت این پروژه را محمد مهدی حیدریان برعهده دارد.

همچنین شنیده‌ها حاکی است که بخشی از فیلمبرداری این فیلم قرار است در آفریقا انجام شود.

منبع:قدس آنلاین

11 حدیث در مورد قناعت

حدیث (1) امام على علیه‏ السلام :

اَطیَبُ العَیشِ القَناعَةُ؛

خوش‏ترین زندگى، زندگى با قناعت است.

غررالحکم، ح 2918

حدیث (2) امام على علیه السلام :

مَنِ اقتَصَرَ عَلى بُلغَةِ الکَفافِ فَقَدِ انتَظَمَ الراحَةَ وَ تَبَوَّأَ خَفضَ الدَّعَةِ؛

هر کس به مقدار کفایت، قناعت کند، آسایش مى‏یابد و براى خویش زمینه گشایش فراهم مى‏کند.

نهج البلاغه، حکمت 377

حدیث (3) امام على علیه‏ السلام :

مِن شَرَفِ الهِمَّةِ لُزومِ القِناعَةِ؛
پایبندى به قناعت، از والایى همّت است.

غررالحکم، ج6، ص44، ح9435

حدیث (4) امام صادق علیه ‏السلام :

حُرِمَ الحَریصُ خَصلَتَینِ وَلَزِمَتهُ خَصلَتانِ: حُرِمَ القَناعَةَ فَافتَقَدَ الرّاحَةَ وَحُرِمَ الرِّضا فَافتَقَدَ الیَقینَ؛ حریص از دو خصلت محروم شده و در نتیجه دو خصلت را با خود دارد: از قناعت محروم است و در نتیجه آسایش را از دست داده است، از راضى بودن محروم است و در نتیجه یقین را از دست داده است.                                                                                غررالحکم، ج3، ص330، ح4634